هاای مردم..! هوای دنیای شما مرا می آزارد..زخمیِ حرف هایتان هستم..

ولی مهم نیست..من مثل شما دلم از هرچیزی نمی گیرد!من مثل شما نیستم..

بزرگی به من نیامده..بگذارید بچه بمانم..من سیاست باز نیستم..چیزی هم از اقتصاد نمی دانم..راستی..شما که مدام مرا متهم به بزرگ نشدن می کنید، مگر در همین دنیای شما نبود که هرروز یک زندگی گم می شد..؟خودتان بگویید..آن جنگ ها ،آن قطع کردن درخت ها مگر کار شما نبود..؟ببینم..! مگر در دنیای شما –دنیای آدم بزرگ ها- چه خبر است که مرا هم تشویق به اینجا نبودن می کنید..؟

من خیلی با شما فرق دارم..حرف هایتان خسته ام می کند..

چه فرقی می کند فلانی در عروسیش خوشکل شده بود یا نه..؟ چه فرقی می کند کدام خیاط بهتر لباس می دوزد..؟اتفاق های بازی پرسپولیس و داماش خیلی چیز مهمی ست که چند روز نقل محافلتان می شود..؟یا اصلن به شما چه ربطی دارد که فلان دختر به نامزدش خیانت کرده..؟..این حرف ها برایم مهم نیستند..من هنوز -مثل بچگی هایم- دل خوش می کنم به درخت سروی که چند سال پیش کاشتمش..یا به گل کاکتوسی که 13 آبان هدیه گرفته ام..،به کبوترهایی که هرروز روی دیوار می نشینند..به خرگوشی که در آغوشم آرام می شد و حالا دیگر نیست..به چند شمع..چند تیله ی رنگی..

و دلگیر می شوم از بدقولی های باران که در شهرِ من دیر می آید..!من غصه می خورم..غصه می خورم برای گالیله که به خاطر خودخواهی عده ای کشته شد..

هااای مردم!من از جنس شما نیستم..رهایم کنید..بگذارید زندگی کنم..

و..

اگر دوست داشتید سری به دنیای پر از قاصدکِ من بزنید..!دنیای من قیصر دارد،سهراب دارد..نیما دارد..و البته حافظ را..مجنون هم همشهری من است و شهید چمران نیز..